Gidiyorum dercesine sevgi..''Terk ediyorum seni!!'' diye gözlerime bakarken söz veremedim ona, ikimiz adına..İnanmayacaktı!! Kalmayacaktı kanıp kandıklarıma..Keşke anlatmakta da kaybetmekte olduğum kadar cesaretli olabilseydim.. O zaman keşkeyle başlamazdı cümleler. O vakit karanlık, sadece göz kapaklarımızın düşmesi kadar kısa sürerdi bizim için..Düşündüm o kadar ama bulamadım bir anlatımını sana olan mecburiyetimin.. Cümleler savrulup gitti. Sen susmayı seçtin,hayatımda nokta oldun o kadar kelimeye nispeten..Nokta dedin ve gittin..Tek yapmamız gereken alıp ceketi çıkmak dedin bu sevgiden.. Canımı bu denli yakarken gözlerini kapadın.Hani benim uğruna yaktıklarımı görmeden..Bir çift göz.. Ne kadar anlamlı olabilir? Hiç kimse dinlemedi gerçeği. Ben farklı dedim.İçimde yalnızlık,pişmanlıklar ..Yastayım sevgili değer yargılarımız için yastayım.. Kolay değildi.. Noktayla biten ömrümce sürecek.. Kalanları napacağız.. Hani söylenemeyenler,korkan kalbin.. Biz olamadık.. Ne denli ruhlarımızı hissetsekte benliğimizde.. Alışmalı bu yokluğa,yoksunluğa.. Bir kuytu artık içimizde kaçıp saklanacağımız . Bir mabet sanırım.Ben geldim dediğimde kapatma kapılarını, tek anlamıyla bizim olana. Sevgimizin bize bıraktğına.. Saklanmak için sorgusuz sualsiz dönüp sığındıklarımıza. Hani yanı başımda ki hayalin hissettiriyorsa kendini hep sığınacağımdır varlığına unutma.. Yok işte bir soru ya da cevap.. Gözlerimizde yaşananlar..Ruhlarımızda saklı..Konuşup sarf etmeden kelimeleri anladıklarımız.. Her şey geçti demek dile mi kolay şimdi. Değil.. Bir zaman diliminde farklı yaşamlara mecburduk.. Böylesine hissederken bir adım ötede kaldık hep birbirimize. Yan yana olduğumuz onca birliktelik değer miydi? Değerdi.. Dokunmadan göz süzerek sevdiğim!! Dokunamaz bu kalbe başka hiçbir sıcaklık sanırım.. Yok yeryüzünde bu kalbin varlığını hissedeceği başka bir kalp..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder