Sessizlik etrafa yayılmış en doğru yalan sanırım.Elimde ne var ne yok bilmeden, kayıplar canımı yakmış.Zaferler uzak sayılır. Uzun solukla yüzdüğüm bir deniz,yorulmuş hissi ruhumda yankılanır biraz.Yaklaştığım bir ada huzura dair anlamlar yüklenir altında imzalarımla. Karaya adım atmak üzereyken vazgecilir ''yok burası değil''.. Geri dönüş tekrar.. Daha çok mu var eksik puzzle parçası yoksa elimdekiler yetecek mi bize.. Yokluk işte canımı sıkan,göğüs kafesime oturan sızı bu inceden yayılan.. Ait olduğum yer adalar mı değildi? Ama yorulursa ya bu beden uzun soluklu sularda.. Çocukça bir masumlukla sormak istercesine bir ses yankılanıyor derinliklerden ''yorulmaz mı ama? '' Çözümler nerelere gizlenmişti? Hani olur ya bir ses fısıldar. Evet bir ses.. Huzuru bahşedecek,duyulmamışı söyleyecek,yormayacak.. Bir sahiplenme olsa bu denli.. İbadetim olsa sevgin sevgimin.. Huzurumun sesi ol benden başka kimse duyamasın.. Güneşine doyamadığım ada ol, birlikte ısınalım tüm yaşantılara..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder