Üzerine düşenden fazlasını yapman gerekirse konsept tamamen kendin olmalısın..

İnsan bazen üzerine düşenden fazlasını yapmak ister, yapar.Tüm detayları düşünür.Atılacak tüm adımlardaki çıkacak çakıl taşlarını toplar bir bir kaldırır yoldan. Bunlardan bazıları vazifesi olmayanlar grubundadır.  Unuttuğu ise yaptığı kendine ne kadar haz verecek,mutluluk ikram edecek..Evet böyle hep bir şeye endekslenir işte mutluluk.Hem de sonunda olasılık olarak yüzdelik dilimden payı çok az olduğunu görsek dair bu işleyiş böyle dewam eder. Ya mutluluk bize zor olandan değilde bir yerde sadece öylece durarak bakıyorsa o zaman yapılması gereken nedir? Olmadı zor demeyelim, olduğu kadar bizim olmadığı da kader mi? Unutmamak gerek çabaladığımız eğer bir şahısın olmayan sevgisini olsun yoluna sokmaksa sadece tuzlu toprakta fidan yetiştirmeye çalışıyoruzdur...