Üşenmedim ben hiç bir zaman seni sevmeye. Ya da ağır gelmedi bu sevgi içimde bana. Koyuldum sana gelen bütün yollara. Baktım bir işaret çıkmaz sokak diye,olmadı dedim geri döndüm başka bir çıkış aramaya. Saydım bir olmadı iki yok değil üç sonu karanlık.. Ama hep aradım işte onca dileği yüklediğim bir dilek ağacımla. Avuçlarım senin için döndü gök kubbeye. Sabah ezanlarında uyanıp dua etti melekler yeryüzünde dua ararken. Vakit sukutu hayal değildi bizim için. Bir dilekti ve o melekler sesime geldiler,bizim içindi.. Kaderi bozan ne olur bilinmez ya da yapılan hatalar,seçimlerin acı sonuçları kadere mi yüklenir? Ne dersin hayat bize şansı verirken değerlendiremeyen insanoğlu kader der geçer mi?.. Susar mı öylece göz bebeklerine odaklanmışken karşısındaki.?.Sadece bir kac kelime söylenmesi önem arz eden..Ya da 1 saniye 29 salisiye sürecek iki kelime bir cümle..Seni seviyorum..Ama gün yüzüne gönlünün en temiz yerinden çıkmış olarak.. Yani bu gönül derken güneş bizimle doğsun,ruhum ruhunu çok sevdi sanırım.Sarılıyor çok özlemişcesine,benden kaçıyor senin yanına.O denli umut ediyor senı ,kaybetmek istemeyerek.. Bunun yanında 1 saniye 29 salisiye isterken gönlünden gel haksızlık etmeyelim bu ruha,ruhunu bu kadar sevmişken..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder